Wrocławskie uliczki

Wrocławskie uliczki już w mroku

trochę pada i wieje
przyspieszasz więc kroku
by do domu trafić przed nocą
lecz w sercu chowasz nadzieję
że jutro słońce zabłyśnie
i lekki wietrzyk 

szare chmury rozwieje
i będziesz znów na starówce
podziwiać nowe widoki
twarze roześmiane
i Odry wody błyszczące
ciche i leniwe
a w kawiarni mufinka
i pianka i kawa
zaspokoją wreszcie
twe serce
miłych doznań
tak chciwe

/napisał - Mel/

Życie to przemijanie

życie to przemijanie
płynnie niezatrzymywalne
nie można zapuścić korzeni w rzece
komu się to uda przetrwa wieczność
bo istnienie to zmienność
bez niej jesteśmy martwi

/Bolesław Łucki/

Pojedźmy

Pojedźmy, choć raz jeszcze do tych miejsc kochanych,

których ani na chwilę czas nie odczarował

gdzie zapomniane porty pośród sennych klifów

samotne wrzosowiska i liliowe morza

Gdzie katedry z maskami o celtyckich rysach

każda będąca kluczem do Świętego Graala,

roztańczone zaułki, knajpki, muzykanci...

jarmarki pełne cudów, jakby od Cezanne' a

Niech nam w głowach zakręcą wszystkie lunaparki

magicy z rękawami pełnymi tajemnic...

odnajdźmy choćby resztkę marzeń najdawniejszych

zbyt śmiałych, zbyt szalonych, by się mogły spełnić

W znajomej kawiarence, tej na starym rynku

w pachnącej kardamonem przedwieczornej ciszy

 uwierzmy, że już nigdy nie zgubimy siebie

i rozmawiajmy szeptem, nareszcie o niczym

A później jedźmy dalej, za najdalsze morza

na wyspy herbaciane, na nieznane ścieżki

gdzie domy z malachitu w wiszących ogrodach

i ludzie mniej pochmurni i o sercach większych

 Gdzie stare wehikuły, jak gwiezdne bolidy,

 a na niebie sterowce lekkie, jak dmuchawce,

gdzie zegary potrafią czas tylko odliczać...

 Jedźmy tam. I zostańmy. Najlepiej na zawsze.

/Jerzy Andrzej Masłowski/

Trochę mnie nie będzie, nie wiem, jak długo;)
Ale nie zdążycie zatęsknić..;)
Zostawiam blog pod Waszą opieką.I przywiozę znad morza muszelkę, drobiny piasku i okruchy wspomnień, utrwalone na zdjeciach..

EDIT 18.08.2012
Okazuje się, że internet jest wszędzie...
:)